Woody Allen'ın hem yönetmenliğini hem de başrolünü üstlendiği 1979 yapımı Manhattan, New York şehrinin siyah-beyaz ve büyüleyici görüntüleri eşliğinde modern ilişkilerin karmaşasını anlatıyor. Film, boşanmış ve orta yaş krizindeki televizyon yazarı Isaac Davis'in (Woody Allen) hayatına odaklanıyor. Isaac, genç bir kız olan Tracy (Mariel Hemingway) ile çıkarken, en yakın arkadaşı Yale'nin (Michael Murphy) metresi Mary (Diane Keaton) ile beklenmedik bir şekilde yakınlaşır. Bu dörtlü ilişki ağı, aşk, sadakat, entelektüellik ve New York sosyal hayatının içinden geçen mizah dolu ve hüzünlü bir hikaye örüyor.

Woody Allen'ın keskin diyalogları ve karakter gelişimleri filmi öne çıkarıyor. Diane Keaton, entelektüel ve kararsız Mary rolüyle unutulmaz bir performans sergilerken, genç Mariel Hemingway'in naif ve bilge Tracy'si filmin kalbini oluşturuyor. Gordon Willis'in siyah-beyaz sinematografisi, New York'u bir karakter gibi sunarak filmin romantik ve nostaljik atmosferini güçlendiriyor. George Gershwin'in müzikleri ise bu atmosfere eşsiz bir katkı sağlıyor.

Manhattan, sadece bir romantik komedi değil, aynı zamanda yetişkinlik, sorumluluklar ve hayattan beklentiler üzerine derinlikli bir inceleme. Allen, kahramanlarının zayıflıklarını ve ikilemlerini incelikle işleyerek izleyiciyi düşündürüyor. Film, 1970'lerin sonundaki New York entelektüel ortamını yakalarken, evrensel aşk temalarıyla zamansız bir kalite kazanıyor. Görsel şölen, güçlü oyunculuklar ve akılda kalıcı diyaloglarla bezeli bu klasik, hem Woody Allen hayranları hem de kaliteli sinema arayanlar için kaçırılmaması gereken bir yapım. İlişkilerin karmaşıklığını zarif bir mizahla anlatan Manhattan, tekrar tekrar izlenebilecek bir başyapıt.