Luis Buñuel'in 1967 yapımı başyapıtı Belle de Jour, sinema tarihinin en unutulmaz ve tartışmalı karakterlerinden birini sunar: Séverine. Catherine Deneuve'in unutulmaz bir performansla canlandırdığı bu genç ve varlıklı ev kadını, dışarıdan mükemmel görünen evliliğinin içindeki derin mutsuzluğu ve cinsel soğukluğu gizlemektedir. Gerçeklik ile fantezi, arzu ile tabu arasındaki sınırları zorlayan Séverine, hafta içi öğleden sonralarını Paris'in gizemli bir genelevinde 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla fahişelik yaparak geçirmeye başlar.

Buñuel'in ustalıklı yönetimi, karakterin iç dünyasındaki çatışmayı sürreal rüya sekansları ve keskin gerçekçi sahnelerle harmanlayarak sunar. Film, burjuva ahlakını, toplumsal normları ve kadın cinselliğinin bastırılmasını, tipik Buñuel tarzında, kışkırtıcı ve hiciv dolu bir dille eleştirir. Catherine Deneuve'in buz gibi güzelliğinin altında kaynayan tutku ve çelişkileri aktardığı performansı sinema tarihine geçmiştir.

Belle de Jour, sadece bir dram değil, aynı zamanda insan psikolojisinin karanlık labirentlerine yapılan bir yolculuktur. Seyirciyi, Séverine'in yaşadığı ikilemde, onun arzularının ve pişmanlıklarının içine çeker. Görsel zarafeti, derinlikli senaryosu ve güçlü oyunculuklarıyla, izleyici üzerinde uzun süre silinmeyecek bir etki bırakan bu film, sinema sanatının en önemli ve cesur yapıtlarından biridir. Cinsellik, kimlik ve özgürlük üzerine düşündüren bu zamansız klasik, her film severin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıttır.